Jestem artystką wizualną, rzeźbiarką i malarką, członkinią Związku Polskich Artystów Rzeźbiarzy ZAR.

Wychowałam się w domu pełnym sztuki — moja matka, Bożenna Sawicka Kałużny, historyk sztuki, od wczesnych lat kształtowała moją wrażliwość estetyczną i uczyła uważnego patrzenia na dzieło w jego historycznym i kulturowym kontekście.

Ojciec, Mieczysław Kałużny, rzeźbiarz, był moim pierwszym mistrzem i przewodnikiem w świecie formy. Dorastałam w jego pracowni, wśród narzędzi, materiałów i zapachu drewna oraz kamienia, gdzie sztuka była codziennością, a proces twórczy — naturalnym rytmem życia.

To doświadczenie ukształtowało moje myślenie o sztuce jako o dialogu między materią, czasem i człowiekiem oraz stało się fundamentem dalszej drogi artystycznej i zawodowej.

Edukację artystyczną rozpoczęłam w Liceum Sztuk Plastycznych im. Wojciecha Gersona w Warszawie, gdzie kształciłam się w zakresie wystawiennictwa. Okres ten zapewnił mi solidne i wszechstronne podstawy rysunku, malarstwa oraz technik artystycznych, które do dziś stanowią fundament mojego warsztatu twórczego i świadomej pracy z formą.

Kolejnym etapem mojej drogi było kształcenie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Studiowałam Konserwację Rzeźby Kamiennej i Elementów Architektonicznych, zdobywając gruntowne przygotowanie warsztatowe oraz pogłębione rozumienie materii, struktury i historii dzieła. Kształciłam się pod kierunkiem wybitnych specjalistów, pedagogów i praktyków, m.in. prof. Andrzeja Kossa, prof. Wiesława Procyka, prof. Janusza Smazy oraz asyst. Pawła Pietrusińskiego. Rzeźbę studiowałam w pracowniach prof. Jana Kucza, prof. Adama Romana i prof. Stanisława Kulona, warsztat malarski w pracowni prof. Danuty Makowskiej, a rysunek rozwijałam pod opieką prof. Mariana Nowińskiego oraz prof. Ewy Walawskiej.

W pracowni kamienia na ASP w trakcie rzeźbienia w piaskowcu.

W pracowni konserwacji kamienia na ASP,
przy obiekcie.

W tle prof. Wiesław Procyk.

Praktyki studenckie ASP pod kierunkiem prof. J. Smazy. Konserwacja nagrobków rodziny Żółkiewskich z XVII w., z kolegiaty w Żółkwi na Ukrainie.

Edukacja akademicka pogłębiła moje postrzeganie formy jako nośnika czasu, pamięci i znaczenia, a zdobyte doświadczenie do dziś pozostaje istotnym zapleczem mojej pracy artystycznej, wpływając na sposób myślenia o rzeźbie i obrazie.

W trakcie studiów akademickich realizowałam indywidualne prace rzeźbiarskie i konserwatorskie o wysokiej randze artystycznej i muzealnej. Poza programem studiów współpracowałam przy specjalistycznych realizacjach prowadzonych w zespołach oraz przy indywidualnych zleceniach, uczestnicząc w latach 90. w prestiżowych projektach z zakresu konserwacji rzeźby i rekonstrukcji historycznych obiektów.

Konserwacja z rekonstrukcjami rzeźby portretowej, Rzym, I w. p.n.e.; Własność Muzeum Narodowe w Warszawie, ekspozycja w Galerii Sztuki Starożytnej. (praca indywidualna)

W pracowni, w trakcie konserwacji – projekt gipsowy rekonstrukcji głowy.

Konserwacja z rekonstrukcją głowy – rzeźby z 1818 r. z elewacji Pałacu Prezydenckiego (Radziwiłłowskiego) w Warszawie. Własność Zamku Królewskiego w Warszawie, ekspozycja ogrody królewskie na podzamczu. (praca indywidualna)

Konserwacja rzeźb Ewangelistów z elewacji kościoła św. Anny w Warszawie. (praca w zespole prof. W. Procyka)

Konserwacja rzeźb alegorycznych z ogrodu różanego i detali architektonicznych Pałacu Króla Jana III Sobieskiego w Wilanowie. (zespół J. Gasparskiej)

Konserwacja rzeźb filozofów z elewacji starej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego. (praca w zespole prof. W. Procyka)

Konserwacja kartuszy herbowych z elewacji warszawskiego Ratusza. (praca w zespole prof. A. Kossa)

Konserwacja nagrobków z XVII w. J.D. Łowczowskiego w Nowym Sączu
(praca w zespole prof. W. Procyka)

Indywidualna rekonstrukcja elementów dekoracyjnych – aureoli promienistej, obłoków oraz ornamentów roślinnych – związana z konserwacją obrazu i rekonstrukcją koszulki Matki Boskiej z Kołomyi na Ukrainie, realizowaną przez konserwatora P. Pietrusińskiego.

Rekonstrukcja dwóch aniołów barokowych do filmu “Nadzieja” z 2007 r. w reżyserii Stanisława Muchy (praca indywidualna)

W scenie z aktorem W. Pszoniakiem

Realizowałam również takie zlecenia jak:
rekonstrukcję ręki anioła z organów w kościele na Żbikowie – Pruszków,
konserwację XVIII-wiecznych kolumienek z tabernakulum z kościoła w Kołomyi na Ukrainie.

Te doświadczenia ukształtowały moją świadomość materiału, technologii i trwałości formy, które są fundamentem mojej praktyki artystycznej.

Twórczość i wystawy
Moja praca artystyczna obejmuje rzeźbę, malarstwo, rysunek, grafikę i fotografię. Prace prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych, w tym w Warszawie i Łomiankach oraz w ramach związkowych ZAR pokazów rzeźby.

Działalność pedagogiczna i organizacyjna
Od 2005 roku jestem związana z Domem Kultury „Uśmiech” w Ożarowie Mazowieckim, gdzie prowadzę zajęcia artystyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, obejmujące rysunek, malarstwo i formy przestrzenne. Prowadzę warsztaty interdyscyplinarne, organizuję wystawy, konkursy plastyczne i wydarzenia kulturalne oraz przygotowuję oprawę wizualną i dokumentację fotograficzną i filmową.

Podejście artystyczne
Moja praktyka opiera się na wieloletnim doświadczeniu pracy z materią, wrażliwości na formę i strukturę oraz głębokim rozumieniu technologii artystycznych, rozwijanych zarówno w pracy twórczej, jak i przy historycznych obiektach rzeźbiarskich.